| Hayat; farklı katlara açılan labirentler gibi… Bazısı karanlık, bazısı aydınlık… Girdiğin zaman hedefin çıkışa varmak ve bir üst kata ulaşabilmek…
Karanlıkta bir ışık bulabilmenin ve ışığı takip ederek çıkışa ulaşabilmenin ya da aydınlık labirentte tökezleyip düşebileceğinin farkında olmak…
Karmakarışık duvarlar arasında kaybolduğunda bile çabalamak, ümidini yitirmemek, hedefine varabileceğine inanmak…
En grift yolları çözebilmenin, en zorlarını geride bırakabilmenin kıvılcımlarını yaşamak…
Yol arkadaşlarından yardım almak, bildiğin yolları tarif etmek, paylaşmak, birlikten güç doğacağını unutmamak, çelme takmayı öğrenmemek, o kadar da çok haritaya bakmamak, sürekli hesap yapmamak, bazı şeyleri oluruna bırakmak…
Basamak atlamamak, daha yol uzunken zirveyi yaşamaya kalkmamak, sabırsızlanmamak, geri yuvarlanıp boşluğa düşebileceğini aklının bir köşesine kazımak, geldiğin yerin değerini bilmek, geçtiğin karanlıkları arkadan gelecek yolcuları düşünerek aydınlatmaya çalışmak, her yolunda çıkışa varmayacağının farkında olmak…
Ne çok labirent var deyip korkmamak, bir köşeye geçip sinmemek, çalışmak, didinmek, zorlanmak, inanmak, hayırlısını hatta hayırlıların en güzelini istemek, gülmek, güldürmek, sevmek, sevdirmek, emeklemek, yürümek ve koşmak…
Ve… Nihayet aydınlık ve büyük güneşle buluşabilmek ne güzel… Yola yeni labirentler inşa edildiğini görmek, daha da ilerleyebileceğini hissetmek de güzel; tekrar bir amaca yönelmek, yeni bir labirente girmek de…
Yolumdaki taşları kaldıranlar ve bana fener uzatanlara sonsuz teşekkürlerimle;
Yeni çıkışlarda görüşmek üzere…
Dt. Ayşegül SİPAHİ
Haziran 2004
Yaşadınmı sonuna kadar yaşayacaksın hayatı…
Çalışmak… Yılmamak… Öne çıkan her engeli aşmak… Daha güçlü doğrulmak… Devam etmek inanarak, yardımları sevgiyle kabullenmek, yardım etmek; yine de özde yalnız olduğunu bilmek, bu nedenle donatmak kendini bilgiyle, her vazifeyi iyi(!) yapmak dürüstçe…
Şartlar ne kadar zorlasa da, yenilmeden hayata ve yenilmeden zamana, hakim olmak, hükmetmek tüm zorluklara…
Sonunda aydınlık var, sonunda sevgi, emeklerin açtırdığı çiçekler, güldürdüğü yüzler, mutlu edeceği kalpler var. Çünkü tüm bunlara değer yaşanılan en ağır, en uzun, en sıkıntılı gelen zamanlar…
Pişmanlıklar, keşkeler bırakmadan arkada, doğruyu yapmak en doğru zamanda ve başarmak…
Dt. Emre CANTÜRK
Haziran 2004 | 
